Canadese Nomad

Ik ben net klaar met lezen van " Life Nomadic "door Tynan en het was een geweldige lezen. Ik vind het echt triest hoeveel mensen zijn er uit en ze zijn zo bang. De wereld is niet een enge plek. Ik weet zeker dat er sommige delen een beetje meer beangstigend dan anderen, maar al met al de wereld is niet een enge of gevaarlijke plaats. Ja, ik geef toe dat ik bang was om eerst alleen op het vliegtuig en hier venture beneden, maar er is zoveel te zien en te doen. Mensen die nooit hun land verlaten of de "veiligheid" van een resort zijn beschut. Ze willen om te reizen naar een ander land, maar ze denken resorts zijn de manier om het te doen, want ergens anders te riskant zou zijn. Ik hou van Canada, het is een geweldige plek om te wonen. Maar als ik de gelegenheid om de rest van de wereld te zien zijn, ik ga om het te nemen. Ik ga wonen in een appartement waar ik mijn eigen kleren wassen, koken buiten, en het water loopt koud, tenzij je wacht op de hitte van de dag, zodat de zon verwarmt het. Het klinkt misschien verschrikkelijk voor sommigen, maar het is een geweldig leven. Ik heb een hangmat in het midden van mijn eetkamer, waar ik kan schrijven, werken, hangout of gewoon slapen.

"De wereld is een boek en degenen die niet reizen lezen slechts een pagina."
-St. Augustinus

Ik ben opgegroeid met ouders die graag op reis. Mijn moeder zou nooit boek een vakantie in een resort. Ze zou graven en graven en graven totdat ze een plek die eruit zag perfecte gevonden. Soms, ja het zou een hotel. Maar nooit een groot hotel dat je overal kunt vinden, zou ze iets vinden schilderachtige en eenvoudig. In Thailand vond ze dit fantastische plek waar we verbleven in drijvend vlot huizen. Het was een reeks van kleine hutten drijvend in het midden van een gigantische mooie blauwe meer. Er was een centrale ruimte voor het ontbijt, lunch en diner, maar anders dan dat ... niets. Ze graag naar plaatsen te vinden uit de "norm". Misschien is dat waarom ik van reizen vinden dit leuk. Of misschien is het omdat ik kan gaan voor een wandeling op het strand en zie een kleine jongen met een blikje cola met vissen string rond en het te gebruiken als een vishengel of zitten voor uren met een Mexicaanse "surfer dude" en praten uur. U kunt de liefde waar je je op thuis, maar je zou kunnen missen zo veel meer weg van huis. Als je de kans had om het te doen, gewoon gaan. Zou je? Zo ja, dan alles wat je zegt is gewoon een excuus omdat je bang bent.

Tags: Angst , Vissen , drijvend vlot House , Getting Away , Hotel , Life Nomadic , Veiligheid , Thailand , Reizen
Gepost in Persoonlijke Ontwikkeling , Travel | 1 Reactie »

Mijn eerste twee weken in Zihuatanejo zijn een ontploffing. Na het werken door middel van de Olympische Spelen, zeven dagen per week en het nemen van de oneven nachtdienst aan de bar is het leuk om achterover te leunen en te ontspannen. Het is spannend te weten dat het eerste appartement dat ik ooit heb gehuurd is in Mexico. De keuken is buiten op het terras, samen met een hangmat in het midden van onze eetkamer. Worden we wakker met het geluid van de papegaai beneden kakelen dan schreeuwen moord en brand.

Kyle heeft stelde me voor aan een stelletje locals die ik samen heel goed bij. Ze hebben ons uit de vele populaire evenementen en lokale bars. Tot nu toe hebben we een openlucht concert op het strand, een vissersdorp toernooi in de stad waar ze Marlin vangen en de verjaardag van een bar openen. Ook heb ik veel stranden gezien sinds ik hier ben geweest, mijn favoriet was Barra De Potosi.

Ik heb zeer terughoudend zijn geweest om uit te gaan op mijn eigen angst voor verdwalen. Hoewel, de andere dag Kyle gaf me een boodschappen lijst en opgestart mij de deur uit. Tot mijn verrassing was het niet zo eng als ik dacht en ik heb niet een keer verdwaald! Ik kwam thuis blij Kyle vertellen dat ik maakte het terug in een stuk en niet afbreken huilen op elk punt in mijn reizen.

Op zondag bijna de hele stad wordt afgesloten, dus Kyle en ik besloot om op avontuur te gaan. We vonden een enorme trap die eruit zag als een spannende uitdaging voor ons om te beklimmen. Ook na de lunch hadden we we ons konden veroorloven om wat cardio doen! Zodra we klommen naar de top van de trap vonden we een schattig klein dorpje. Het dorp was zeer slecht; hun huizen hadden onverharde vloeren, platen voor deuren en een struik buiten als het toilet. Kyle vroeg een van de mannen in het dorp wonen om ons te tonen waar de beste te bekijken zou zijn. We trokken door de bush en de heuvel op naar een open plek waar je kon de baai van Zihuatanejo, La Noria, Las Gatas en nog veel meer te zien. Het was absoluut fantastisch. Daarna hebben we erop gehamerd dat we onze nieuwe vriend gevonden Jose een biertje kopen, zouden we nooit hebben gevonden dat uitkijk als het niet was voor hem.

Tags: Stranden , verkennen , Zihuatanejo
Gepost in Reizen | Geen Reacties »