Oktober
14
2010
Dus het is al een jaar
Auteur: KyleEen jaar geleden vandaag liet ik Canada in de hoop mijn oude leven te ontsnappen en nieuwe start. Om te ontsnappen aan de constante werk van mijn werk en probeer om een bedrijf kan ik lopen vanaf de weg te bouwen. In mijn gedachten weet ik welke criteria zou het te doen werken en ik heb een goed idee van wat het zou eruit zien als het klaar is, maar eigenlijk krijgen van het gaan, en dat is een ander verhaal.
Het is juist de dollar verder gaat hier, en dat echt helpen doet, maar het is ook moeilijker om te werken met geen vast adres. En met schulden terug naar huis en verplichtingen met anderen van mijn jaar van werken in het buitenland is een zeer moeilijke en slopende uitdaging. Ik ben al weg uit het leven van een droom om het leven in een constante uitdaging te wachten of hopen geld zal dus aankomen kan ik mijn facturen betalen en daarna mezelf.
Zeker deze ervaring is gekomen met zijn ups en downs. Ik ben al naar verschillende landen die ik nog nooit eerder bent geweest, ben ik begonnen met het leren van Spaans en had plezier gaan op lange wandelingen, raften, oefenen in het oude militaire speelplaatsen en duiken. Ik heb meer gegeten verscheidenheid van Mexicaans eten dan heb ik zelfs gedacht bestond. Ik heb geweldige mensen ontmoet uit alle hoeken van de wereld en rechts naast de deur. Mijn vriendin, Soraya, toont mij een kant van Mexico zou ik nooit anders gezien, ik ben echt dankbaar voor haar.
Ik heb ook al op het punt van het eten van alleen maar rijst en bonen weken tijdens het werk 10 + uur per dag. Ik heb geworpen terug in de rol die ik probeerde zo hard om weg te komen uit. Routine is de orde van de dag en er vaak voelt als geen ontkomen aan. Maar er is licht aan het eind van de tunnel, omdat er altijd is geweest, maar voor nu voelt het alsof mijn harde werk, zweet en tranen zullen worden verplicht om me uit mijn ketenen terug naar huis. Ik wil gewoon iets, iets, dat me zou helpen te bouwen residueel inkomen. Ik veronderstel dat veel mensen zijn op zoek naar dat, en weinig mensen te vinden. In de tussentijd heb ik te danken, heb ik te danken, dus de weg naar het werk ga ik.
