Een week of zo geleden mijn baas vertelde me dat ik moet afvallen om sexier en sexier outfits om meer klanten komen in de bar te dragen. Dit was s grote klap voor mijn ego. Ik ging naar huis later op de avond en ik was niet zo gelukkig en Peppy als ik meestal ben, een van mijn huisgenoten, Big G, me vroeg hoe het ging. Ik vertelde hem wat mijn baas had gezegd en hij was niet onder de indruk. 4 juli mijn baas weer over mijn gewicht en dat was de nacht alles is begonnen.
Voor mijn shift op 4 juli mijn huisgenoten en ik ging naar een house party. Ik was niet drinken, omdat ik wist dat ik moest werken in een uur of zo. Big G was bedroefd over wat mijn baas me had verteld en wilde een paar woorden met hem te hebben. Ik vertelde hem naar beneden en niet rust om iets tegen hem zeggen, ik wilde niet mijn baan te verliezen op dit punt.
Later op de avond rond 12u nadat ik had gewerkt voor ongeveer 2 uur, Big G en een paar vrienden opdagen. Ze kregen allemaal wat te drinken en maakten hun weg naar de dansvloer. Na het dansen voor een tijdje zag ik Big G praten met de andere barman, ik was nieuwsgierig om te weten waar ze het over, dus ik liep op meer dan praten. Big G vroeg de andere bartend als mijn baas, Patrick, was nog in de club. Patrick was in de rug dweilen. Zodra Big G gevonden waar Patrick was ik gewoon mijn hoofd schudde en liep in de andere richting denken bij mezelf: "Nou, zo veel voor deze job."
Volgende wat ik weet zie ik Big G richting de uitgang van de bar, hij keek me aan en schudde zijn vinger alsof hij wist dat hij iets verkeerds deed. Mijn hart begon te racen. Ik begon te lopen naar de achterkant van de bar naar de plaats waar Patrick was, dat is wanneer de andere barman kwam rennen naar me toe en schreeuwt: "Je weet dat hij naar de gevangenis nu rechts?". Ik begon te schudden en te huilen onmiddellijk. Ik vertelde de andere barman die ik nodig had om te gaan. Hij stond erop dat ik moest blijven en als ik van links naar niet de moeite terug te komen. Ik heb geen intenties hadden op verblijf.
Ik heb beneden een aantal van de patroons wees me in welke richting G had liep inch Ik begon te schreeuwen tegen hem toen ik eenmaal was van aangezicht tot aangezicht met hem. Ik vertelde hem dat de politie op weg waren en dat hij had net iets gedaan echt stom. Op dit punt, hij niet de zorg over iets, hij was te dronken. Ik heb eindelijk overtuigde hem om gewoon zijn weg naar huis. Ik liep naar een muur, ging zitten en bleef huilen. Ik wist niet wat er gaat gebeuren op dit punt en vreesden het ergste.
Een van de lokale patroons had ik een praatje met de hele nacht merkte ik huilen en bood me een hand uit de koude cement. Hij liep met me mee naar huis en hielp me figuur uit de do's en don'ts van omgaan met de politie in Utila. Er was niets wat ik kon doen voor Big G op dit moment in de tijd. Ik heb de afbetaling van de politie zodat ze hem geen pijn, terwijl hij in de gevangenis zat, was hij ook verondersteld om uit de gevangenis in de ochtend, maar Patrick heeft meer geld dan ik doe en ervoor gezorgd Big G zou niet uit dat gemakkelijk .
Ik heb die nacht niet slapen uit angst voor wat er gaat gebeuren met Big G en wat er kan gebeuren voor mij ook. De volgende ochtend een van onze huisgenoten ging naar Big G te zien in de gevangenis. Het leek erop dat hij later zou kunnen krijgen dat 's avonds op een 24 uur per dag te houden. Geen geluk. Ik ging om hem wat te eten, water en een t-shirt, maar zodra ik aankwam was iedereen er (Patrick's vrouw, haar zus en twee vrienden van Patrick en zijn vrouw). Geen van hen leek onder de indruk. Volgende wat ik weet de politie gaan naar cel Big G's en vertelde hem dat hij naar de gevangenis in Roatan. Patrick's vrouw, Nellie, maakte het uit dat Patrick de verwondingen waren bijzonder slecht en hij werd in het ziekenhuis in La Ceiba. Ze was ook gaan over de manier waarop ze bang was voor zijn leven en de G was een bedreiging voor hem. Ik wist niet wat te doen, ik wist niet wat te zeggen, maar ik wist dat ik niet zou gaan om hem te laten alleen te gaan.
Ik liep naar huis en pakte een tas met een verandering van kleren en al de mijne en belangrijke informatie G's. Ik maakte zoveel telefoontjes als ik kon aan al onze vrienden en iedereen die kan helpen van de huidige situatie te informeren. Ik had een harde tijd houden het samen, ik was het gevoel alsof dit was mijn gehele schuld en nu G kan zijn dat echte gevangenis tijd te doen. Ik had niet goede dingen gehoord over de gevangenis in Roatan, hetzij.
Ik was bang en zo werd G. De politie zet G in manchetten en maakten we onze weg in een taxi naar de ferry. Iedereen de ogen waren op ons gericht. Ik wilde alleen maar te schreeuwen op de top van mijn longen dat dit was gewoon een grote fout. Gelukkig, de politie waren allemaal in goede humor en waren erg aardig tot en met G en I. Ik zat te wachten in de rij om mijn ticket te betalen met de zus van Nellie's Juanita. Ze gaf me haar mee te nemen op wat er gebeurd was en overdreven alles. Ze zei G benaderd Patrick alsof hij ging knuffel hem toen viel hem aan en keek alsof hij probeerde te vermoorden Patrick.
Nu is het ware verhaal ... G hit Patrick tweemaal, dit is pas na Patrick lachte in het gezicht van G toen G Patrick vertelde dat het niet gepast om te praten met mij op die manier en wat hij had me gevraagd om te doen vragen. Patrick zei: "Ik kan vrij veel zeggen wat ik wil wie ik wil", is het begrijpelijk dat G stoot na te zeggen dat over mij. Ik weet niet veel mensen die niet zou hebben.
We kwamen in Roatan at 6pm na een martelende 5u veerboot naar het onbekende. We klommen in de rug van de agent truck en onze weg naar Coxen gat waar de gevangenis was gevestigd. Ik zag de angst in G's ogen en het me dood dat er nog niets was wat ik kon doen. Zodra we naar de gevangenis zij G nam in de achterkant, waar de cellen waren. Ik vroeg de politie om niet hem in met de andere celgenoten. Ze deed wat ik vroeg en G de nacht doorgebracht in de gang buiten de cellen.
Ik verliet de gevangenis en vertrokken naar West End. Ik werd verteld om te gaan naar Bar Sundowner en te vragen voor een van de drie mensen, Monty of Erin. Ik had het geluk te hebben gevonden Monty. Blijkt zijn vriendin, Christy, ouders zijn de Canadese Wardens. Als er iets gebeurt met een Canadese op een van de Bay Islands, zijn zij de eerste op de hoogte en de Canadese regering op de hoogte. Christy nam me mee om ze te zien meteen. Ik ging in haar ouders, Bill & Danie's, woonkamer en gaf hen alle details die ik eventueel zou kunnen. In de tussentijd Christy en Monty ging me te vinden een plek om te verblijven voor de nacht.
Bill en Danie waren zeer informatief en maakten elk telefoongesprek eventueel bellen ze konden om ons te helpen. Ze noemden advocaten, advocaten, de ambassade, het ziekenhuis enz. Ze vertelde me om terug te komen in de ochtend en we hadden verder te bespreken en ze zouden mij en bijwerken met de informatie die ze terug kreeg van iedereen. Op dit punt, was het niet goed uit in het voordeel G's. Als Patrick was gestuurd naar La Ceiba, was er een mogelijkheid dat, omdat hij geld heeft hij kon omkopen de dokter om een valse medische verklaring waarin staat dat zijn verwondingen ernstiger waren dan de werkelijkheid te geven.
Ik pakte een hapje te eten en stuurde een aantal e-mails naar huisgenoot G weer thuis en zijn vriendin. Ik ging recht naar bed nadat ik klaar was, moest ik naar een goede nachtrust te krijgen na niet slapen de avond tevoren. Ik had een gevoel dat de komende dagen te komen zou zijn emotioneel uitputtend.
Ik heb de volgende ochtend en ging naar Bill en Danie's om te zien of zij enig nieuws had. Het eerste wat ze me vertelde was dat het medisch onderzoek bleek gering zijn. Ik begon te huilen Ik was zo herbeleefd. Dit was geweldig nieuws. Ik wist dat dingen goed kunnen alleen maar beter worden vanaf hier. Danie vertelde me dat ze zou me een rit omhoog naar de gevangenis tot en met G voedsel en water te brengen. Dus met een grote glimlach op mijn gezicht ging ik naar voedsel, water en een pakje peuken voor hem te krijgen.
We hebben de gevangenis en Danie begon te praten met het hoofd van de politie, ze vroeg of ik hem kon zien en hij keek me aan en vroeg: "Wil je hem gaan zien?" Ik knikte gretig. Hij antwoordde toen: "Nee", dus ik pruilde en boog mijn hoofd naar beneden. Hij lachte en zei: "Huil maar niet, je kunt hem zien". Met een grote glimlach op mijn gezicht gepleisterd ik ongeduldig wachtte tot G om te komen tot het kantoor. Hij liep in en ik rende naar hem een knuffel en vertelde hem het goede nieuws. Na het horen van het nieuws, had hij nog steeds een blik van angst in zijn ogen. Die ochtend hebben ze hem daarin gegooid hadden met de rest van de gevangenis mates en de "Boss" was en vroeg hem om geld om een "plaats" in de cel te hebben. Het was nog onbekend hoe lang hij zou hebben voor een verblijf in de gevangenis, eventueel nog een nacht. Gelukkig voor hem had ik hem rookt. Eens werd hij teruggestuurd met hen en deelde het rookt iedereen was nu zijn vriend.
Danie nam me mee naar het kantoor van de advocaat, en stelde me voor aan Pamela. Pamela was degene die zorgde ervoor dat de medische verklaring niet terug te komen met een valse verklaring. Ze bedreigden de artsen en vertelde hen, indien zij gaf een valse verklaring en onze artsen kwam terug met een ander verslag dan zouden ze in grote problemen. Pamela en ik over alles wat er gebeurd was en ze vertelde me alles wat er te gebeuren stond. G ging om eruit te komen later die middag. Het kost $ 2200 tot hem uit, maar het was beter dan het alternatief.
Pamela en ik gingen naar de Fiscale General de Honduras, waar we wachtten G's aankomst. Ik was heen en weer op zoek over het balkon van het gebouw om te zien of ik kon G komt te zien naar de parkeerplaats. Na 10 minuten wachten, kwamen de politie truck met G (in manchetten) in de rug. Ik heb nog nooit zo gelukkig geweest om een politie-truck te zien. Ik wachtte op de top van de trap voor G. Hij draaide zich om de hoek en zag mijn gezicht op de top van de trap met een glimlach die zei: "Ik heb het gedaan". Hij was geschokt. Hij dacht dat hij zou moeten in de gevangenis verblijven veel langer dan het duurde. Hij was binnen het uur na zijn aankomst op de Fiscal.
Pamela gaf ons een lift terug naar de gevangenis tot en met G's paspoort en andere bezittingen te verzamelen. Ze vervolgens gaf ons een lift naar het hotel had ik de vorige nacht verbleven in. Na G gedoucht, vier keer, naar de geur van de gevangenis te krijgen van hem af nam ik hem naar de mensen te ontmoeten achter de schermen helpt hem uit zo snel mogelijk. Iedereen was in goede humor en blij dat de man die ze had geprobeerd om de laatste paar dagen op te slaan voldoen.
We gingen uit eten en drinken met Christy en Monty die nacht. Ik heb nog nooit een glimlach zo groot als de ene G had een zijn gezicht die nacht. Hij kon niet gelukkiger zijn om buiten te zijn. Ik was ook erg blij, ik was trots op wat ik had bereikt en ik weet nu dat zelfs in de meest benarde situaties kan ik zegevieren.
Tags: avontuur , vrienden , Honduras , gevangenis , justitie , werk
Gepost in Reizen |
