Canadese Nomad

Mijn reis naar Costa Rica was een zeer interessant. De eerste 6 uur of zo fijn waren, sliep ik voor het grootste deel.

Toen stopten we in Nicaragua te halen wat meer passagiers en ik had een collega Canadese, oudere heer naast me zitten. Wat ik in petto had voor de komende 6 uur ben ik niet was voorbereid. Blijkt deze man was "bi-polaire"! Lucky me, hij had op anti-psychotica sinds 1980 maar dan 10 dagen geleden besloten te stoppen met het nemen van hen! FANTASTISCH. Hij was altijd aardig voor me, maar toen de muziek was te luid en de bus daarmee gepaard gaande zou niet zet hem neer, hij had het verliezen. Vloeken, praten over wurgen hun nek en ga zo maar door. Ik randen dichter bij het raam op dit moment gewoon te wachten voor hem in te schakelen op mij. Hij was voortdurend in gesprek met mij, terwijl ik probeerde om films te kijken op mijn laptop, naar muziek of slapen luisteren. De meeste van de tijd, probeerde hij me om hem te kalmeren over luide muziek. Dan wanneer het tijd om de Nicaraguaanse grens honorarium dat hij had slechts twee van de drie dollar te betalen kwam, ik leende hem $ 1 om hem te helpen. Vervolgens aan de Costa Ricaanse grens, had ze al een keer eerder afgewezen hem en nu waren ze proberen het opnieuw te doen omdat hij het bewijs van een retourvlucht niet naar Canada. Dus hij trekt me over en probeert om me te vertalen en hem uitleggen wat hij moet doen om over de grens. Hij nodig had om een $ 20 retour ticket te kopen naar Nicaragua, maar hij natuurlijk niet over het geld. Dus vroeg hij mij voor, zowel bij vroeg bedoel ik vroeg. Hij was erg bang en wist niet anders heeft niemand om hem te helpen. Ik gaf hem de $ 20 om het ticket te kopen. Hij was zo bedanken ful en vroeg hoe hij mij kon terugbetalen. Ik dacht dat ik zei "vooruit betalen het."

Ik heb afgezet Punterenas later die nacht. Een beetje eng worden aan de kant van de weg alleen 's nachts, maar ik pakte een taxi naar de ferry naar Paquera. Ik was bang wat ik zou gaan doen zodra ik daar was het erg laat in de nacht en de bussen waren gestopt om Cabuya. Ik babbelde een man op de veerboot en hij bood aan me een lift geven meer dan de helft weg daar. Score! Eens liet hij me af ving ik een andere cabine tot Rainsong Sanctuary. Een meisje genaamd Cher ontmoette mij naar buiten en hielp binnen breng mijn zakken. Ze hadden het opzetten van een bed voor mij, buiten, met de hond. Nogmaals, lucky me.

Ik werd wakker in de ochtend om een baby aapje huilend naast mijn bed. Het was de eerste keer dat ik naar een baby-aap die dag te houden. Er zijn twee baby brulapen, Evie en Frannie, die wees zijn geworden als gevolg van elektrocutie. De oudere brulaap, Mona, is hier omdat een alpha man uit haar rugzak sloeg haar en haar staart was verloren in het proces. Ik krijg ook te voeden en met wasberen, stekelvarkens, schildpadden, papegaaien en toekans te spelen.

Later een andere vrijwilliger, Kristi (met dezelfde naam en vanuit Vancouver te ... griezelig) waled mij op de lange termijn vrijwilliger verblijf op de boerderij. Het is .... RUSTIEK op zijn zachtst gezegd. Er was slechts drie van ons verblijf op het moment. Kristi lag te slapen in een hangmat en het andere meisje, Jackie, had het een echte bed in de kamer. Ze boden mij een matras op de vloer of kleine blauwe Jackie's crap hangmat. Ik nam de hammockso ik niet op de vloer met de jungle wezens. Onze kleine lodge niet muren en is erg open, dus weinig wezens kunt krijgen in vrij gemakkelijk. Ah, Home Sweet (?) Naar huis.

Tags: bi polaire , cabuya , Costa Rica , thuis , brulaap , Montezuma , Nicaragua , Paquera , het naar voren te betalen , stekelvarken , punterenas , wasbeer , rustieke , Tica-bus , Reizen , witte geconfronteerd aap
Gepost in Uncategorized | 1 Reactie »

Uiteindelijk vertrekt Utila en ik kon niet gelukkiger zijn. Zodra ik naar La Ceiba ik ingehaald Noemi en die had een dag eerder links. We hadden een geweldige meiden nacht in een hotel met pizza, bier en ijs. Ze verliet de volgende ochtend vroeg, dus ik ben in contact met Angel en hij ontvoerd me terug naar de jungle. Hoewel ik niet veel opgemaakt van een gevecht! Engel nam mij op alle tours in Jungle River Lodge .

De eerste dag gingen we canopying en had een giller! De volgende dag was ook ongelooflijk. We zijn begonnen door te gaan raften. Angel wist dat ik zijn een paar keer raften en te zien hoe ik was geen klant kreeg ik de cavia voor het vlot gids hij de opleiding betaalt. Toen kwamen we bij een punt in de rivier, Angel keek me aan en zei: "als er iets gebeurt, zwem naar links". Ik riep tegen hem te zeggen dat we nu waren vervloekt. Zeker genoeg, volgende wat ik weet dat ik was klauteren voor de lucht na het vlot omgedraaid. Niet alleen hebben we flip maar toen viel ik in, mijn bikini bottoms kwam ongedaan gemaakt! Dus nu probeer ik om mijn hoofd boven water, mijn bikini billen op te houden en eventuele rotsen te vermijden. Ik heb gevallen uit een raft voorheen, maar niets zoals dit. Ik was behoorlijk bang. Nadat we om de veiligheid en eindigde onze reis, Angel nam me op wandeling naar een waterval. Maar hij had me niet op de route van de toeristen, oh nee. Hij had me springen kliffen in de rivier, zwemmen door stroomversnellingen, waden door het water tot aan mijn middel, klimmen en glibberige rotsen ontwijken leger mieren. Het was zeker een echt avontuur. Hij liep langs het vangen van padden en andere verschillende wezens. Ik was jaloers, dus ik betrapte hem een hagedis die hij op zijn hoed en hield voor de rest van de wandeling.

Die nacht Angel en ik waren zo verveeld hebben we besloten dat we zouden uit elkaar gaan en zien wie kan de meeste gekko's te vangen. Ik helaas verloren, maar ik heb ook niet opgegroeid in de jungle vangen ze dagelijks. Hij zette een tot mijn wang te maken "kiss" en het kleine ettertje heeft me gebeten! Toen maakte hij nog een hap mijn been zo goed! Ik was niet onder de indruk!

Op de derde dag gingen we weer canopying en Angel stond erop dat ik termieten eten. Hij stak zijn hand in de termieten nest en pakte een paar te noemen. Hij hield twee in tussen zijn wijsvingers en leg ze in mijn mond, ze deden niet echt bewegen en freak me out zo veel als ik dacht dat ze dat zou doen. Ik heb net gekauwd ze zo snel als ik kon en tot mijn verbazing ze smaken zoals wortelen! Na canopying ik de jongens geholpen reinigen helmen, namen we elkaar allemaal en zet ze in bleekwater. We wassen ze recht naar beneden totdat ze zag er weer als nieuw.

Ik werd wakker de volgende dag en toen ik beneden kwam was ik geschokt om een bekend gezicht te zien! Imran, een vriend van Utila, was gekomen om de jungle met enkele vrienden naar een rafting te doen. Nadat ze klaar die middag, liepen we allemaal terug naar de waterval. Zijn vriend, Rich was als een klein kind toen hij daar aankwam. Zijn glimlach was oor tot oor en hij was onder de indruk van dit staaltje van Moeder Natuur. We hebben allemaal in gesprongen en heeft een miljoen foto's van onszelf spelen in de watervallen.

Imran en Rich de volgende dag besloot ik ging met hen naar Copan. Ik wist dat het ging moeilijk worden het verlaten van de jungle. De jongens die er werken had voelde ik me als familie. Zoals ik al zei mijn afscheid Ik probeerde mijn moeilijkste om bij elkaar te houden. Hoewel zodra ik naar de jeep om ons terug naar de stad barstte ik in tranen uit. Het was de moeilijkste afscheid Ik heb te maken gehad met sinds ik begonnen met deze reis. De jungle was de eerste plaats dat maakte me thuis, en ik moest dat achter te laten. Ik had het geluk om rijke en Imran bij me om bij elkaar te houden me. Ik denk niet dat ik zou kunnen hebben het alleen gedaan.

Tags: avontuur , Canopying , vrienden , Gekko's , Wandelen , Honduras , Jungle , La Ceiba , Hagedissen , Rafting , Reizen
Gepost in Reizen | Geen Reacties »

We hebben onze manier van Zihuatanejo naar San Pedro, was een 36 uur durende trip. Eenmaal aangekomen in San Pedro we snel besefte dat was niet de plek voor ons. Na een verblijf van een nacht in San Pedro hebben we een vroeg vertrek naar Caye Caulker. De tweede mijn voet raakte het dok wist ik dat ik was waar ik zou moeten zijn. Kyle en ik heb afgerekend op Tina's Hostel, en toen maakte ik mijn weg naar buiten voor een wandeling. Ik kreeg nogal wat aandacht van de jongens in de stad, en het was eigenlijk heel verfrissend te weten wat ze zeiden het niet te worden in Mexico en hebben geen idee. Terwijl ik op mijn wandeling heb ik vrienden gemaakt met een local die wees op een aantal grote plaatsen voor goede eet en gewoon leuk. Hij stelde voor dat ik naar de Lazy Lizard gaan voor de zonsondergang. Kyle en ik ging doen.

Zodra we de Lazy Lizard hebben we besloten om onze eigen weg gaan, want het is makkelijker om mensen te ontmoeten op die manier. Ik werd al snel opgemerkt door een Aussie man die bracht me naar zijn groep vriend die hij had gemaakt. We praatten een tijdje, maakte een aantal andere vrienden en liep terug naar het hostel voor een paar drankjes. Het was echt een fantastische avond. Ik werd heel dicht bij een van de jongens die ik de avond eerder ontmoet, Erik, en we besloten om een tour samen te doen. We hebben de hele dag tour met Raggamuffin Tours (meer ...)

Tags: Caye Caulker , Guatemala , zeekoeien , Moray Eel , Raggamuffin Tours , Rum Punch , San Pedro , Socializen , Sting Ray , Tina's Hostel , Reizen
Gepost in Reizen | Geen Reacties »